ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ – ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ” ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ & ΚΑΜΗΛΕΣ “

ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ….

 

Από τον Θωμά Χριστιά

 

Στις «μετά-καταναλωτικές» κοινωνίες που ζούμε, έχει αλλάξει κατά πολύ ο τρόπος ζωής μας σε σχέση με το παρελθόν. Πλέον κυριαρχεί το ατομικό στοιχείο, με την καλή του εκδοχή- αυτή του σεβασμού των ατομικών και πανανθρώπινων δικαιωμάτων, θεωρώντας κάθε ανθρώπινη οντότητα ως κάτι το μοναδικό- αλλά και την κακή του- αυτή του ατομικισμού. Όπως, όμως, άλλαξε και ο τρόπος ζωής μας, άλλαξε συνάμα ο τρόπος διασκέδασής μας, αλλά και ο τρόπος που διαπαιδαγωγούμε τα παιδιά. Τα παιδικά παιχνίδια έγιναν πιο ατομικά και τα παραμύθια πλέον διασκεδάζουν πιο πολύ, παρά διδάσκουν.

 

                Η παρούσα στήλη, θεωρώντας πως τα παλαιά παραμύθια κρύβουν μέσα τους τη σοφία του παρελθόντος και ότι ως προς αυτό το θέμα υπάρχει έλλειμμα ποιοτικών και πολλών νέων παραμυθιών, φιλοδοξεί να φιλοξενεί κάθε φορά ένα παλιό, και ει δυνατόν, άγνωστο σε κάποιους παραμύθι. Η προέλευση τους θα είναι από την Ευρώπη και την Ασία και οι ρίζες τους θα χάνονται στο χρόνο, τόσο που ο κόσμος τους και οι αξίες που μας διδάσκουν ελάχιστη σχέση ίσως τελικά να έχουν με τη σύγχρονη μας εποχή.

 

                Άλλοτε, πάλι, η στήλη μας θα φιλοξενεί παλαιούς μύθους και ιστορίες παλαιές, μα αληθινές, όπως τις έχει καταγράψει η επιστήμη της ιστορίας, που και αυτές κάτι έχουν να μας διδάξουν… Ιστορικός, λοιπόν, ο πυρήνας της στήλης μας, καθώς, όποιος αρνείται το παρελθόν του είναι καταδικασμένος να ζήσει σε ένα λευκό παρόν…

 

 Το παραμύθι του μήνα

ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΗΛΕΣ

 

καμηλες

Ήταν ένας καμηλιέρης, ο Μεχμέτ Εμίν αγάς που έζησε μια ζωή στα καραβάνια.

Αρρώστησε στα 99 του, ένιωσε ότι ζυγώνει το τέλος του και κάλεσε κοντά του παιδιά, εγγόνια, φίλους και συγγενείς και ζήτησε συγχώρεση. Θυμήθηκε και τις καμήλες του και παρακάλεσε να τον πάνε στο «ντάμι» (στον στάβλο) για να αποχαιρετήσει και εκείνες.

Τις χάιδεψε ο Εμίν αγάς, θυμήθηκε τα παλιά, έκλαψε και είπε:

-Εγώ πια σας αφήνω. Έφτασε η ώρα μου. Αλλά για να πάω ήσυχος θέλω να με συγχωρέσετε για ό,τι κακό σας έκανα. Τι να γίνει, έτσι είναι ο ντουνιάς!

Και μία καμήλα, γερόντισσα, του λέει:

-Πού μας έδερνες και μας άφηνες νηστικές Εμίν αγά, κακά πράματα, αμαρτία από τον Θεό, μα στο συγχωράμε. Ένα μόνο δεν θα σου συγχωρέσουμε ποτέ.

-Ποιο; ρωτάει τρομαγμένος ο αγάς.

-Ποιο; Να τ’ ακούσεις. Όλες είμαστε υπάκουες στη δούλεψή σου. Και συ, αντί να μας τιμάς, έβαζες οδηγό ένα γαϊδούρι, να μας τραβάει από τη μύτη. (Στα καραβάνια προπορευόταν πάντοτε ένας γάιδαρος).

Ναι, ένα γαϊδούρι που δεν αξίζει ούτε γρόσι.

Ο Εμίν αγάς αναστέναξε.

-Δίκιο έχετε! Μα έτσι είναι φτιαγμένος ο ντουνιάς. Γαϊδούρια να τον οδηγούν και να τον σέρνουν από τη μύτη!

Και παράδωσε, ο γεροκαμηλιέρης, το πνεύμα του…

 

Πηγή:  http://kostasxan.blogspot.gr/2014/05/blog-post_4135.html.

Be first to comment